175 jaar leopoldsorde de Belgische Nationale Orden

image   
175 jaar Leopoldsorde en Belgische Nationale Orden schetst niet enkel het ordewezen in Europa vòòr 1830 maar ook de algemene context van de orden. De oudste nog bestaande orde - de Engelse Orde van de Kousenband (waarvan onze koningen tot Koning Boudewijn ridder waren) - krijgt de nodige aandacht en daarna wordt de overgang naar orden van verdienste met meerdere klassen belicht.

Vervolgens wordt het probleem van het Voorlopig Bewind in België geschetst, dat wel orden wou stichten, maar het niet kon. Erevaandels werden aan steden verleend, militairen kregen erewapens.

Bij de instelling in 1832 (een initiatief van Koning Leopold I) heeft de Leopoldsorde slechts vier klassen. In 1839 wordt de klasse van grootofficier toegevoegd en is de indeling definitief. Door zijn persoonlijke initiatieven komt de koning in aanvaring met zijn ministers en hij verleent daarom zelf de Ernestinische Hausorde van de Saksische hertogdommen via zijn broer.

Leopold II sticht vier orden voor de onafhankelijke Congostaat: de Orde van de Ster van Afrika, de Koninklijke Orde van de Leeuw, de Kroonorde en de Orde van Leopold II. Een project voor een orde exclusief voor dames komt niet uit de startblokken.

Met het Belgisch worden van Congo beschikt ons land over vijf orden... net op tijd om de helden van de Eerste Wereldoorlog te decoreren. Speciale insignes voor militairen en speciale linten voor burgers worden ingesteld om oorlogsverdiensten te belonen. De moeders van gesneuvelde soldaten mogen na de Eerste Wereldoorlog de eretekens van hun zonen dragen.

In 1934 wordt een “maritieme” afdeling aan de Leopoldsorde toegevoegd. In 1951 worden de opschriften op de orden tweetalig.

Weldra was er geen plaats genoeg op sommige borsten en werden kleinere uitvoeringen van kruisen en borststerren aangemaakt. Dragers lieten ook hun drang naar luxe de vrije loop, met orden opgesmukt met edelstenen. Sommige fabrikanten vervaardigden zelfs orden die eigenlijk niet bestonden...

Deze thema’s komen in het boek allemaal uitgebreid aan bod.

Het werk telt 225 pagina’s, verlucht met 330 illustraties in kleur. De meeste orden worden afgebeeld op ware grootte en ook de doosjes werden niet vergeten.

 Auteur

Pat Van Hoorebeke was in zijn jeugd verzamelaar van militaria. Door plaatsgebrek gedwongen, zag hij af van zijn passie voor oude uniformen en koos hij voor het verzamelen van Belgische eretekens. Zijn interesse beperkte zich evenwel niet tot het louter verzamelen. Ook de achtergronden en ontstaansgeschiedenis van eretekens bleven hem altijd boeien.

Een actieve carrière van 33 jaar als officier der verkenningstroepen en militair inlichtingenspecialist, met een jaar in de Bosnische burgeroorlog, een gijzeling in Srebrenica en ontelbare andere avonturen werd bekroond met vier jaar als korpscommandant, chef events en verantwoordelijke faleristiek (Orden, Medailles en Decoraties) van het Koninklijk Legermuseum (KLM) te Brussel. Sinds de zomer van 2005 is hij “op rust”, maar actief reserveofficier, in het KLM als intendant van de tentoonstelling “175 jaar Leopoldsorde en Belgische Nationale Orden”.
Pat is titularis van verschillende Belgische en buitenlandse eretekens.
Hij is auteur van het hoofdstuk over België in World Orders of Knighthood & Merit, gecompileerd door Guy Stair Sainty en Rafal Heydel-Mankoo, en uitgegeven door Burke’s Peerage & Gentry in 2006. Zijn boek De Belgische Nationale Orden verscheen bij uitgeverij UGA te Heule in 2007.Een werk over de Belgische Ordenfabrikanten is in voorbereiding.

De uitgever

Het Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis te Brussel ( http://www.klm-mra.be)

Het boek is gebonden in hard cover in kleur. Formaat: 22 x 28 cm, 225 pagina’s
ISBN 2-87051-040-3
Wettelijk Depot 2007/0935/8